Dozaj pompası, bir sıvıyı taşımak için değil, ölçülü ve tekrarlanabilir biçimde vermek için kullanılır. Su arıtmada klor ve koagülant, kazan dairesinde korozyon inhibitörü, gıdada pH düzenleyici, havuzda dezenfektan hep dozaj pompalarıyla verilir. Doğruluk beklentisi yüksek olduğundan, teknoloji seçimi transfer pompalarına göre çok daha belirleyicidir.

Bu rehberde üç ana teknolojiyi — solenoid (elektromanyetik) diyaframlı, motorlu mekanik diyaframlı ve peristaltik — karşılaştırıyor; doğruluğun ne anlama geldiğini, sahada en çok soruna yol açan iki konuyu (geri basınç ve gaz çıkışı) ve hattın nasıl kurulması gerektiğini ele alıyoruz. Çalışan bir hatta sorun yaşıyorsanız arıza teşhisi tablosuna geçebilirsiniz.

Üç teknoloji, üç farklı çalışma mantığı

Solenoid (elektromanyetik) diyaframlı

Bir elektromıknatıs, diyaframı bağlı olduğu pistonla birlikte darbeli biçimde iter; yay geri çeker. Her darbe sabit bir hacim basar; debi, darbe frekansı (strok/dakika) ve strok boyu ile ayarlanır.

Güçlü yanı: Kompakt, ekonomik, geniş ayar aralığı, dijital kontrol kolaylığı. Düşük debilerde (birkaç ml/saat – 80 lt/saat bandı) en yaygın çözüm.
Sınırı: Yüksek geri basınçta ve yüksek debide zorlanır; viskoz sıvılarda strok dolumu yetersiz kalabilir.

Sunduğumuz solenoid dozaj pompaları arasında Seko Tekna ve Kompact serileri bu sınıfta yer alır; ATEX gerektiren sahalar için Tekna ATEX seçeneği bulunur.

Motorlu mekanik diyaframlı

Elektrik motoru, bir eksantrik/krank üzerinden diyaframı mekanik olarak hareket ettirir. Strok hareketi solenoide göre daha güçlü ve daha kararlıdır.

Güçlü yanı: Yüksek geri basınç ve yüksek debi kapasitesi; sürekli (7/24) çalışmaya uygun; viskoz sıvılarda daha iyi dolum; doğruluk yüksektir.
Sınırı: Daha büyük, daha maliyetli; debi ayarı genelde strok boyu + motor devri üzerinden yapılır.

Mekanik dozaj pompaları grubumuzda Spring, Kosmo ve Dijital Elektra serileri; daha ağır hizmet için Invikta bulunur.

Bu ailenin bir üst sınıfı hidrolik diyaframlı pompalardır: diyaframı mekanik bir kol değil, piston tarafından basınçlandırılan yağ iter. Diyafram iki taraftan da basınç gördüğü için mekanik gerilme taşımaz; bu sayede çok yüksek basınçlara çıkılabilir ve diyafram ömrü uzar. Petrokimya ve yüksek basınçlı proses hatlarında aranan tip budur.

Peristaltik (hortum) pompa

Sıvı yalnızca hortumun içindedir; dönen makaralar hortumu sıkıştırarak sıvıyı iter. Pompanın hiçbir mekanik parçası sıvıya temas etmez.

Güçlü yanı: Gaz çıkaran, çökelen, aşındırıcı ve viskoz sıvılarda üstün. Valf yoktur → tıkanacak/gaz biriktirecek yer yoktur. Kuru çalışabilir, kendinden emişlidir. Malzeme uyumluluğu tek bir parçaya (hortum) indirgenir.
Sınırı: Hortum bir sarf malzemesidir, periyodik değişmelidir; basınç kapasitesi diyaframlılara göre sınırlıdır.

Peristaltik dozaj pompaları grubumuzda Kronos serisi ile PR, PM, PTS ve PRT modelleri yer alır.

Peristaltikte planlanması gereken tek kalem hortum ömrüdür ve bu ömür takvimle değil sıkıştırma sayısıyla tükenir. Pompayı düşük devirde çalıştırmak (gerekiyorsa bir boy büyük seçip yavaşlatmak) hortum ömrünü doğrudan uzatır. Ömrü kısaltan diğer etkenler yüksek basınç, yüksek sıcaklık ve hortumu şişiren kimyasallardır. Kritik hatlarda hortum, patlamayı beklemeden planlı olarak değiştirilir; birçok modelde hortum yırtılmasını haber veren sızıntı algılayıcı bulunur.

Karşılaştırma tablosu

Ölçüt	Solenoid diyaframlı	Motorlu mekanik diyaframlı	Peristaltik
Tipik debi bandı	Çok düşük – orta	Orta – yüksek	Çok düşük – orta
Geri basınç kapasitesi	Orta	Yüksek	Düşük – orta
Gaz çıkaran sıvı (ör. hipoklorit)	Zayıf (degazaj valfi şart)	Orta	Çok iyi
Viskoz sıvı	Zayıf	İyi	Çok iyi
Katı/çökelti içeren sıvı	Zayıf	Zayıf	Çok iyi
Kuru çalışma	Sınırlı	Sınırlı	Sorunsuz
Sarf malzemesi	Diyafram, valf bilyaları	Diyafram, valfler	Hortum (düzenli değişim)
İlk yatırım	Düşük	Yüksek	Orta

“Doğruluk” ne demek? Katalogdaki terimlerin karşılığı

Dozaj pompası kataloglarında birbirine benzeyen ama farklı şeyleri ölçen terimler geçer. Bunları ayırmak, iki teklifi karşılaştırabilmenin ön şartıdır. Petrol, kimya ve gaz sanayisi için kontrollü hacimli pompaların şartnamesi olan API 675, bu kavramları tanımlar ve kararlı durum doğruluğunu ±%1 olarak, turndown aralığının tamamı boyunca geçerli sayar.

Kararlı durum doğruluğu: Ayarlanan debi ile gerçekte basılan debi arasındaki sapma. Asıl sorulması gereken budur.
Tekrarlanabilirlik: Aynı ayarda arka arkaya yapılan ölçümlerin birbirine yakınlığı. Bir pompa tutarlı biçimde %5 eksik basıyorsa tekrarlanabilirliği iyidir; doğruluğu değil. Bu fark önemlidir, çünkü tekrarlanabilir bir sapma kalibrasyonla düzeltilebilir.
Doğrusallık: Ayar %50’ye getirildiğinde debinin gerçekten yarıya inmesi. Doğrusallığı zayıf bir pompada oransal kontrol beklendiği gibi çalışmaz.
Turndown (ayar aralığı): Doğruluğun korunduğu en yüksek/en düşük debi oranı. 10:1 turndown, pompanın %10 ayarında da beyan edilen doğrulukta çalıştığı anlamına gelir. Katalogdaki geniş ayar aralığı, o aralığın tamamında doğru olduğu anlamına gelmez — doğruluğun hangi bantta geçerli olduğu ayrıca sorulmalıdır.

API 675 kapsamı ağır proses hizmetidir; su arıtma ve havuz uygulamalarında bu sınıf bir pompa gerekmez. Ancak terimlerin tanımı her sınıf için aynıdır ve teklif karşılaştırırken ortak bir dil sağlar.

Debiyi doğru seçmek: %20–80 kuralı

Dozaj pompasında en yaygın hata, “ileride lazım olur” düşüncesiyle fazlasıyla büyük model almaktır. Dozaj pompaları kapasitelerinin %20–80 aralığında en doğru çalışır. 100 lt/saat’lik bir pompayı %5 ayarında çalıştırmak, doğruluğu ciddi biçimde bozar: strok boyu kısaldıkça valf davranışı ve dolum kararsızlaşır.

Doğru yaklaşım: gerçek ihtiyacınızı hesaplayın ve o değerin pompanın orta bandına denk geldiği modeli seçin.

Örnek: 50 m³/saat debili bir hatta 2 ppm klor vermek istiyorsunuz ve elinizdeki sodyum hipoklorit %10’luk.
Saatlik saf klor ihtiyacı: 50 m³/saat × 2 g/m³ = 100 g/saat.
%10’luk çözelti için: 100 g ÷ 0,10 = 1.000 g/saat ≈ 1 lt/saat.
Bu durumda 2–4 lt/saat kapasiteli bir pompa idealdir; 20 lt/saat’lik model doğruluğu düşürür.

Hesabın genel biçimi şudur ve her kimyasal için aynı çalışır:

Dozaj debisi (lt/saat) = [proses debisi (m³/saat) × hedef doz (g/m³)] ÷ ürünün etkin madde derişimi (g/lt)

İki nokta hesabı bozar. Birincisi, ticari çözeltinin etiket yüzdesi ile etkin madde derişimi aynı şey değildir; yoğunluğu 1 kg/lt’den farklı ürünlerde (asitler, kostik) yüzdeyi doğrudan g/lt gibi kullanmak hata üretir. İkincisi, hipoklorit gibi ürünler depoda bozunur: ilk gün doğru olan ayar, birkaç hafta sonra eksik dozaj anlamına gelir. Bu yüzden dozaj bir kere ayarlanıp unutulacak bir iş değildir; ölçüme dayalı kontrol bu sapmayı kendiliğinden kapatır.

Debi hesabı yaparken en düşük ve en yüksek ihtiyacı birlikte yazın. Pompa, en yüksek ihtiyacı %80 bandında karşılamalı; en düşük ihtiyaç ise %20’nin altına düşmemelidir. İki uç arasındaki fark pompanın turndown’ından büyükse tek pompa yetmez — ya iki pompa ya da frekans/strok kontrolü daha geniş bir model gerekir.

Geri basınç ve sifonlama: iki sessiz hata

Dozaj pompası hacimsel çalışır; her strokta belirli hacmi basar. Ancak sistemdeki basınç dengesi bozulursa dozaj miktarı beklenenden sapabilir.

Sifonlama: Dozaj noktasındaki basınç, kimyasal tankındaki seviyeden düşükse, pompa dursa bile sıvı kendiliğinden akmaya devam eder. Sonuç: aşırı dozaj ve boşalan tank. Çözüm, dozaj noktasına geri basınç valfi (back pressure valve) veya sifon kırıcı takmaktır.
Yetersiz geri basınç: Aynı sebeple, çok düşük karşı basınçta pompa “fazla” basar. Geri basınç valfi bu durumda da dozajı kararlı hale getirir.
Aşırı basınç: Basma hattı tıkanırsa hacimsel pompa basmayı sürdürür ve hattı patlatabilir. Emniyet valfi her dozaj hattında bulunmalıdır.

Sağlıklı bir dozaj hattı tipik olarak şu sırayla kurulur: emiş süzgeci ve seviye sensörlü emme çubuğu → pompa → nabız sönümleyici (gerekiyorsa) → emniyet valfi → geri basınç valfi → enjeksiyon vanası.

Bu sıradaki iki eleman sıkça yanlış anlaşılır. Emniyet valfi hattı korur ve tahliyesi mutlaka kimyasal tankına geri dönmelidir — zemine değil. Enjeksiyon vanası ise yalnız bir bağlantı parçası değildir: içindeki yaylı çek valf, proses sıvısının dozaj hattına geri kaçmasını önler ve ucundaki kısıntı, kimyasalın ana akışın ortasına verilmesini sağlar. Boru cidarına dayalı bir enjeksiyon, kimyasalın orada yoğunlaşıp boruyu yemesine yol açar.

Emiş hattı: darbeli pompanın kendine özgü sorunu

Dozaj pompası akışı sürekli değil, darbelidir: emiş strokunda hattaki sıvı kütlesi bir anda hızlandırılır. Uzun ve dar bir emiş hattında bu hızlanma ek bir basınç kaybı üretir ve pompa, hesapta yeterli görünen bir emişte bile dolumunu tamamlayamaz. Sonuç, kalibrasyonda görülmeyen ama işletmede eksik kalan bir dozajdır.

Pratik önlemler basittir: emiş hattını kısa ve pompa ağzından geniş tutun, dirsek sayısını azaltın, mümkünse tankı pompadan yükseğe alın (boğulmuş emiş) ve viskoz ürünlerde emiş çapını bir kademe büyütün. Aynı mantığın santrifüj pompalardaki karşılığı için NPSH ve kavitasyon rehberimize bakabilirsiniz.

Sodyum hipoklorit: klasik “pompa emmiyor” vakası

Su arıtma ve havuz uygulamalarında en sık karşılaşılan şikâyet, hipoklorit (çamaşır suyu) dozajında pompanın bir süre sonra basmayı kesmesidir. Sebep pompanın arızalanması değildir: sodyum hipoklorit zamanla bozunur ve gaz çıkarır. Açığa çıkan kabarcıklar diyaframlı pompanın valf yuvalarında birikir, valfin oturmasını engeller ve pompa emişini kaybeder (gas locking).

Bunu önleyen uygulamalar:

Otomatik degazaj (hava atma) valfli pompa kafası seçin; her çevrimde biriken gazı tanka geri atar.
Boğulmuş emiş kurun: Pompa tank seviyesinin altında olsun, emiş hattı tanktan pompaya doğru aşağı insin. Böylece kabarcıklar pompaya değil tanka döner.
Emiş hattını kısa tutun ve hava cebi oluşturacak yükselti bırakmayın.
Stoku hızlı tüketin ve serin tutun. Bozunma sıcaklıkla ve ışıkla hızlanır; tankı güneşte bırakmak hem gaz sorununu hem dozaj sapmasını büyütür.
Malzemeyi doğru seçin: Hipoklorit karşısında PP yalnız sınırlı koşullarda uygundur; PVDF ve PTFE çok daha güvenlidir. Elastomer tarafında EPDM zayıf kalır, FKM daha iyidir.
Alternatif olarak peristaltik pompaya geçin. Valfi olmadığı için gaz kilitlenmesi fiziksel olarak mümkün değildir; bu nedenle hipoklorit dozajında peristaltik çözümler yaygınlaşmıştır.

Malzeme uyumluluğu ve kalibrasyon

Dozaj pompasında sıvıya temas eden parçalar; pompa kafası, diyafram, valf bilyaları ve oturma yüzeyleri, O-ringler, emiş/basma hortumları ve enjeksiyon vanasıdır. Zincirin en zayıf halkası ömrü belirler.

Kimyasal	Uygun kafa	Uygun elastomer	Not
Sodyum hipoklorit	PVDF (tercihen), PVC	FKM / PTFE	Degazaj valfi önerilir
Sülfürik asit (seyreltik)	PP, PVDF	PTFE / FKM	Derişimle davranış değişir
Hidroklorik asit	PP, PVDF, PTFE	PTFE / FKM	316 paslanmaz uygun değildir
Sodyum hidroksit (%20)	PP, PTFE	EPDM / PTFE	Sıcak derişikte PVDF’den kaçının
Polielektrolit / koagülant	PP, PVDF	EPDM / FKM	Viskoz → peristaltik avantajlı

Ayrıntılı malzeme kararı için kimyasal uyumluluk rehberimize bakabilir, taşıyacağınız kimyasalı uyumluluk tablosu aracımızda doğrudan sorgulayabilirsiniz.

Kalibrasyon: Katalog debisi bir referanstır; gerçek debi hattın basıncına ve sıvının yoğunluğuna göre değişir. Devreye alırken kalibrasyon silindiri kullanın: pompayı silindirden emdirip belirli sürede çekilen hacmi ölçün ve ayarı buna göre yapın. Bu adım atlandığında dozaj hatası %20’yi rahatlıkla bulur.

Kalibrasyonun doğru yapılması için üç şart vardır: ölçüm hattın gerçek çalışma basıncında yapılmalı (boşa akıtarak yapılan ölçüm yanıltır), pompa ölçüm öncesi havasını atmış olmalı ve ölçüm en az birkaç dakika sürmelidir — tek tek stroklar sayılarak yapılan hesap sapar. Kalibrasyon, tankı yeni kimyasalla doldurduğunuzda ve pompa kafası bakımından sonra tekrarlanır.

Kontrol ve ölçüm: dozajı kapalı çevrime almak

Sabit debili (açık çevrim) dozaj, yükün sabit olduğu yerlerde yeterlidir. Su kalitesi değişkense kapalı çevrim gerekir: bir prob ölçer, kontrol paneli pompaya sinyal verir.

Oransal dozaj: Su sayacından gelen puls sinyaliyle debi ile orantılı dozaj.
Ölçüme dayalı dozaj: pH, ORP (redoks), serbest klor veya iletkenlik probundan 4–20 mA sinyal.

Kapalı çevrimin en sık gözden kaçan tarafı ölü zamandır: kimyasal enjeksiyon noktasından proba ulaşana kadar geçen süre. Prob çok uzağa konulursa kontrolcü geç tepki verir ve sistem salınıma girer — dozaj bir aşırı bir eksik olur. Prob, karışımın tamamlandığı ama gecikmenin küçük kaldığı bir noktaya yerleştirilmelidir.

Kontrol ve sensör grubumuzda Kontrol 40/42/65/100/102 ve Kontrol 800 panel serileri ile problar ve kalibrasyon sıvıları bulunur. Probların düzenli kalibrasyonu, dozaj doğruluğunun pompadan sonraki ikinci şartıdır: kalibre edilmemiş bir prob, doğru çalışan bir pompaya yanlış komut verir.

Klor dozajında pH neden belirleyici?

Kapalı çevrimi kurmak yetmez; hedef değerin neden o değer olduğunu bilmek gerekir. Klor dozajında bu sorunun cevabı kimyadadır ve sahada en çok para kaybettiren yanlış anlama buradan çıkar.

Klor suda iki biçimde bulunur: hipokloröz asit (HOCl) ve hipoklorit iyonu (OCl⁻). İkisi arasındaki denge pH ile belirlenir; ayrışma sabiti pKa = 7,53‘tür. Yani pH 7,53’te ikisi yarı yarıyadır. pH düştükçe HOCl, yükseldikçe OCl⁻ baskın hale gelir:

pH	HOCl	OCl⁻
6,53	≈ %91	≈ %9
7,53	≈ %50	≈ %50
8,53	≈ %9	≈ %91

Kritik nokta şu: HOCl belirgin biçimde daha güçlü dezenfektandır. Dolayısıyla ölçtüğünüz “serbest klor” değeri aynı kalsa bile, pH 7’de ve pH 8,5’te elde ettiğiniz dezenfeksiyon gücü aynı değildir. Aynı miktarda kimyasal harcarsınız, aynı sonucu almazsınız.

Bu, resmî eşiklerde de görünür. Dünya Sağlık Örgütü’nün içme suyu kılavuzuna göre etkin dezenfeksiyon için en az 30 dakika temas süresinde ≥ 0,5 mg/L serbest klor ve pH < 8,0 koşulu aranır; dağıtım şebekesi boyunca kalıntı korunmalı ve teslim noktasında serbest klor en az 0,2 mg/L olmalıdır. Kılavuz değer ise 5 mg/L’yi normalde aşmamalıdır.

Eşiğin yanında pH < 8,0 koşulunun bulunması tesadüf değildir — yukarıdaki dengenin doğrudan sonucudur. Pratik karşılığı nettir: pH kontrolü klor dozajının yardımcısı değil, ön koşuludur. pH’ı kontrol edilmeyen bir sistemde klor pompası çalışır, kimyasal tüketilir ve hedef kalıntı yakalanmış görünür; ama dezenfeksiyon gücü sessizce düşmüştür.

ORP bir klor konsantrasyonu ölçümü değildir

ORP (redoks potansiyeli) yaygın kullanılır ve kullanışlıdır, ama ne ölçtüğü sık karıştırılır: ORP suyun oksitleme potansiyelini ölçer, klor konsantrasyonunu değil.

Fark önemlidir, çünkü potansiyeli belirleyen esas olarak HOCl oranıdır ve o oran pH’a bağlıdır. Sonuç: pH sabit tutulmayan bir sistemde aynı ORP değeri farklı serbest klor değerlerine karşılık gelebilir. Bu yüzden ORP’ye dayalı bir kontrol döngüsü ancak iki koşulda güvenilirdir:

pH ayrıca kontrol ediliyorsa — yoksa okuma kayar.
Sabit pH’ta bilinen bir serbest klor değeriyle ilişkilendirildiyse — yani ORP eşiği laboratuvar ölçümüyle bir kez kalibre edilmişse.

Bu iki koşul sağlanmadan konan bir ORP eşiği, gerçekte hangi klor seviyesine karşılık geldiği bilinmeyen bir sayıdır.

Serbest klor nasıl ölçülür?

Sudaki serbest ve toplam klorun belirlenmesi ISO 7393 ile standartlaştırılmıştır. Rutin kontrolde en yaygın olanı ISO 7393-2‘nin tanımladığı DPD kolorimetrik yöntemidir: oluşan kırmızı rengin yoğunluğu fotometreyle ya da kalibre bir renk skalasıyla karşılaştırılır. Yöntem pratikte yaklaşık 0,03–5 mg/L aralığında uygulanabilir.

Standardın bir eki, bağlı klorun monokloramin, dikloramin ve azot triklorür biçimlerinin ayırt edilmesi için prosedür verir. Bu ayrım işletmede önemlidir: toplam klor yüksek görünürken serbest klor düşükse, klor amonyakla birleşmiş demektir — kalıntı vardır ama dezenfeksiyon gücü beklenenin altındadır.

Pratik sonuç: kontrol döngüsünün hangi büyüklüğü ölçtüğü şartnameye yazılmalıdır. “Klor ölçümü” ifadesi yeterli değildir; serbest klor mu, toplam klor mu, yoksa ORP mi olduğu belirtilmelidir. Üçü farklı şeyler söyler ve üçü aynı setpoint ile yönetilemez.

Kimyasal depolama ve emniyet

Dozaj hattının güvenliği pompayla bitmez; tank tarafı en az onun kadar önemlidir:

İkincil hacim (bund). Tank, sızıntı hâlinde içeriğini tutabilecek bir havuz içine yerleştirilir.
Uyumsuz kimyasalları ayırın. Asit ve hipoklorit aynı bund içinde tutulmaz: karışmaları hâlinde klor gazı açığa çıkar. Bu, dozaj tesislerindeki en ciddi kazalardan biridir.
Seviye izleme. Emme çubuğundaki seviye sensörü hem kuru çalışmayı hem de fark edilmeyen “boş tanka dozaj” durumunu önler.
Havalandırma ve göz duşu. Kapalı dozaj odalarında havalandırma, kimyasal doldurma noktası yakınında göz duşu/duş bulunmalıdır.

Belirtiden sebebe: hızlı arıza teşhisi

Belirti	Olası sebep	İlk kontrol
Pompa çalışıyor, kimyasal gitmiyor	Gaz kilitlenmesi, valf oturmuyor, hava kaçağı	Degazaj valfi, emiş bağlantısı, valf bilyaları
Dozaj beklenenden az	Kalibrasyon eski, ürün bozunmuş, emiş hattı uzun/dar	Kalibrasyon silindiri ile ölçüm; ürün tarihi
Dozaj beklenenden çok, tank hızlı boşalıyor	Sifonlama	Geri basınç valfi, dozaj noktası kotu
Debi ayarı değişince dozaj orantılı değişmiyor	Doğrusallık dışında çalışma (çok düşük ayar)	Ayarı %20–80 bandına alın; model bir boy küçük olabilir
Hat titriyor, bağlantılar gevşiyor	Nabız	Nabız sönümleyici ve ön yükleme basıncı
Emniyet valfi sık açıyor	Basma hattı tıkalı veya enjeksiyon vanası kapalı	Enjeksiyon vanası, hat tıkanıklığı, kristalleşme
Diyafram sık yırtılıyor	Aşırı basınç, uyumsuz malzeme, kuru çalışma	Çalışma basıncı, malzeme uyumu, seviye koruması
Peristaltikte hortum erken patlıyor	Yüksek devir/basınç, kimyasal şişirmesi	Devri düşürün, hortum sınıfını gözden geçirin
Kontrol paneli salınım yapıyor	Prob çok uzakta (ölü zaman) veya kalibre değil	Prob konumu ve kalibrasyonu

Hızlı seçim özeti

Düşük debi, temiz kimyasal, ekonomik çözüm → solenoid diyaframlı
Yüksek debi, yüksek basınç, sürekli çalışma → motorlu mekanik diyaframlı (çok yüksek basınçta hidrolik diyaframlı)
Gaz çıkaran, çökelen, viskoz veya aşındırıcı kimyasal → peristaltik

Sık sorulan sorular

Dozaj pompası kaç lt/saat seçilmeli?

En yüksek ihtiyacınız pompanın %80 bandına, en düşük ihtiyacınız %20’nin üstüne denk gelmelidir. “İleride lazım olur” diye büyük seçmek doğruluğu düşürür. İki uç arasındaki fark pompanın turndown’ından büyükse tek pompa yetmez.

Geri basınç valfi zorunlu mu?

Dozaj noktasındaki basınç, kimyasal tankının seviyesinden düşük olduğu her durumda pratikte zorunludur — aksi hâlde pompa dursa bile sıvı sifonla akar. Ayrıca çok düşük karşı basınçta dozajı kararlı tutar. Emniyet valfiyle karıştırılmamalıdır; ikisi farklı iş yapar ve ikisi birden bulunur.

Hipoklorit dozajında hangi pompa daha iyi?

Gaz çıkışı sorun oluyorsa peristaltik pompa yapısal olarak avantajlıdır: valfi olmadığı için gaz kilitlenmesi mümkün değildir. Diyaframlı tercih edilecekse degazaj valfli kafa, boğulmuş emiş ve PVDF/FKM malzeme kombinasyonu gerekir.

Peristaltik hortum ne sıklıkla değişir?

Takvimle değil, sıkıştırma sayısıyla tükenir; bu yüzden devir, basınç ve sıcaklık ömrü belirler. Pompayı düşük devirde çalıştırmak ömrü uzatır. Kritik hatlarda hortum patlamayı beklemeden planlı olarak değiştirilir ve sızıntı algılayıcı kullanılır.

Kalibrasyonu ne zaman tekrarlamalıyım?

Devreye alırken, kimyasal tankını yeni ürünle doldurduğunuzda, pompa kafası/diyafram bakımından sonra ve hat basıncı değiştiğinde. Bozunan ürünlerde (hipoklorit gibi) periyodik kontrol de gerekir.

Kimyasalın adını, derişimini, hedef debiyi ve hat basıncını paylaşırsanız uygun modeli ve malzeme kombinasyonunu birlikte belirleyebiliriz — bize ulaşın veya dozaj pompaları kategorimizi inceleyin.

Dozaj Pompası Seçimi: Solenoid, Mekanik Diyaframlı ve Peristaltik Karşılaştırması